کشف جدید تلسکوپ فضایی هابل، ابر ۹ چیست؟
آتی جو: ستاره شناسان با بهره گیری از تلسکوپ فضایی هابل، نوع جدیدی از جرم کیهانی را کشف کرده اند که ابری از ماده تاریک و گاز است و هیچ ستاره ای ندارد.
به گزارش آتی جو به نقل از خبر آنلاین، به نقل از ایسنا، این جرم که در فاصله حدود ۱۴ میلیون سال نوری از زمین و در حومه کهکشان مارپیچی «مسیه ۹۴»(Messier 94) واقع شده، «ابر ۹»(Cloud 9) لقب گرفته است.
«اندرو فاکس»(Andrew Fox)، پژوهشگر «انجمن تحقیقات نجوم دانشگاه ها/مؤسسه علوم تلسکوپ فضایی»(AURA/STScI) اظهار داشت: این ابر، پنجره ای به سمت جهان تاریک است. ما از نظر نظریه می دانیم که انتظار می رود بیشتر جرم جهان، ماده تاریک باشد، اما تشخیص این ماده تاریک دشوار است؛ چونکه نور ساطع نمی نماید. ابر ۹ نگاهی نادر را به ابری تحت سلطه ماده تاریک به ما می دهد.
تصور بر اینست که ماده تاریک حدود ۸۵ درصد از مواد موجود در جهان را تشکیل می دهد، اما به صورت ناامیدکننده ای نامرئی باقی می ماند؛ چونکه با تابش الکترومغناطیسی مانند نور تعامل ندارد. این بدان معناست که دانشمندان فقط می توانند از راه تعامل آن با گرانش و تاثیری که این تعامل بر ماده معمولی و نور دارد، وجود ماده تاریک را درک کنند.
اعتقاد بر اینست که ماده تاریک با وزنی بیشتر از ذرات تشکیل دهنده اتم های سازنده ستاره ها، سیاره ها، قمرها و هر آن چه روزانه در اطراف خود می بینیم، تاثیر عمده ای را در کیهان اولیه و شکل جهان امروزی داشته است. این شامل ماده ای است که به گرد هم آمدن نخستین ستاره ها و کهکشان ها در مناطقی با گرانش شدید انجامید و ماده تاریک برای نخستین بار در آنها جمع شد.
چنین چیزی احیانا در رابطه با ابر ۹ هم صدق می کند. در این ابر تحت سلطه ماده تاریک که بعنوان «RELHIC» شناخته می شود، گاز هیدروژن آغاز به جمع شدن کرده است. جمع شدن گاز هیدروژن معمولا به تولد ستاره ها از تکه های بزرگ و متراکم در این ابرها می انجامد. با این وجود، تشکیل ستاره در بقایای فسیلی که همان ابر ۹ است، آغاز نشده و احتمالا به این علت بوده که به نظر می آید نتوانسته است گاز کافی را برای تولد ستاره جمع کند.
«آلخاندرو بنیتز لامبای»(Alejandro Benitez-Llambay)، پژوهشگر «دانشگاه میلانو بیکوکا»(UNIMIB) و سرپرست این مطالعه، اظهار داشت: این داستان یک کهکشان شکست خورده است. در علم، ما معمولا از شکست ها بیشتر از موفقیت ها یاد می گیریم. در این مورد، ندیدن هیچ ستاره ای همان چیزی است که درستی این نظریه را ثابت می کند. این به ما می گوید یک عنصر سازنده اولیه از یک کهکشان را در جهان محلی پیدا کرده ایم که هنوز شکل نگرفته است.
دانشمندان مدت هاست اعتقاد دارند که انواع RELHIC مانند این نمونه وجود دارند، اما اگر تلسکوپ فضایی هابل نبود، این نظریه ها همچنان در حد نظریه باقی می ماندند. «گاگاندیپ آناند»(Gagandeep Anand) از محققان این پروژه اظهار داشت: قبل از استفاده از هابل می توانستیم استدلال نماییم این یک کهکشان کوتوله کم نور است که نمی توانیم آنرا با تلسکوپ های زمینی ببینیم. تلسکوپ های زمینی به میزان کافی عمیق نبودند تا ستاره ها را کشف کنند اما با دوربین نقشه برداری پیشرفته هابل می توانیم مطمئن شویم که هیچ چیزی آنجا نیست.
محل قرار گرفتن ابر ۹ کشف ابر ۹ نشان میدهد امکان دارد کهکشان های باقی مانده بیشتری در کیهان وجود داشته باشند که منتظر کشف شدن هستند. «ریچل بیتون»(Rachael Beaton) از محققان این پروژه اظهار داشت: در بین همسایگان کهکشانی ما امکان دارد چند خانه متروکه وجود داشته باشد.
ابرهای RELHIC را نباید با ابرهای هیدروژنی اطراف کهکشان راه شیری که دانشمندان سال هاست درحال مطالعه آنها هستند، اشتباه گرفت. ابر ۹ کوچکتر، فشرده تر و بسیار کروی است و همین مساله سبب می شود که از سایر ابرهای هیدروژنی بسیار متفاوت به نظر برسد. هسته آن از هیدروژن خنثی تشکیل شده و حدود ۴۹۰۰ سال نوری عرض دارد و جرم آن حدود یک میلیون برابر خورشید تخمین زده می شود. با این وجود، جرم ماده تاریک ابر ۹ حدود پنج میلیارد برابر جرم خورشید تخمین زده شده است.
این گروه پژوهشی اعتقاد دارند که ابر ۹ پتانسیل تبدیل شدن به یک کهکشان کاملا شکل گرفته و پر از ستاره را در مقطعی از آینده دارد، اما تنها در صورتیکه بتواند به اندازه پنج میلیارد جرم خورشیدی گاز هیدروژن جمع آوری کند. حقیقت فاقد ستاره بودن ابر ۹ اکنون به این معناست که فرصتی بی نظیر برای دانشمندان جهت بررسی ابرهای ماده تاریک فراهم می آورد.
ستاره شناسان حالا به امید کشف تعداد بیشتری از انواع RELHIC کهکشانی، توجه دقیقی به بررسی های نجومی آینده خواهند داشت.
منبع: atijoo.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب