رانندگی با گیربکس دنده ای، مغز را جوان نگه می دارد!
آتی جو: رانندگی با خودروی دنده ای شاید اینروزها بیشتر یک نوستالژی برای علاقمندان خودرو به نظر برسد، اما یک پژوهش تازه در ژاپن نشان داده است که این سبک رانندگی فقط لذت بخش نیست، بلکه می تواند برای سلامت مغز نیز مفید باشد.
امیرمسعود عابدین: عاشقان خودرو تمام انرژی خودرا صرف نجات جعبه دنده های دستی در سوپراسپرت هایی مثل پورشه ۹۱۱ جی تی۳ می کنند. در این بین، خودرو های اقتصادی و روزمره ای که پدال سوم خودرا از دست می دهند، هیچ مدافعی ندارند و با سرعتی به مراتب بیشتر درحال ناپدید شدن هستند. در عین حال، یک مطالعه جدید در ژاپن، زاویه متفاوتی را به این بحث افزوده است.
این پژوهش توسط پروفسور ریوتا کاواشیما انجام شده است؛ دانشمندی نام آشنا که مدیریت تصویربرداری عصبی را در دانشگاه توهوکو بر عهده دارد. کاواشیما یک آکادمیک گوشه نشین نیست؛ او همان کسی است که پایه علمی بازیهای محبوب Brain Age شرکت نینتندو را توسعه داد؛ بازیهای فکری متوالی که با این وعده که ذهن هم مثل هر ماهیچه دیگری به تمرین پاسخ می دهد، میلیونها نسخه فروختند. یافته های جدید او نشان می دهند که کلاچ گرفتن چیزی بیشتر از یک کار مکانیکی ساده است.
وقتی کلاچ گرفتن، مغز را بیدار می کند بر مبنای گزارشی که توسط رسانه محلی «بست کار وب» انتشار یافته، این مطالعه نشان میدهد که توالی فیزیکی رانندگی با خودروی دنده ای، قشر پیش پیشانی مغز را روشن و فعال می کند؛ یعنی همان بخشی که وظیفه مدیریت حافظه، تمرکز و تصمیم گیری را بر عهده دارد. سنجش سرعت ترافیک، فشردن پدال کلاچ، انتخاب دنده با دست و تنظیم همزمان گاز، همگی در یک لحظه رخ می دهند. هماهنگ نگه داشتن این رفتارها به سطحی از درگیری ذهنی نیاز دارد که تمرکز راننده را ثانیه به ثانیه حفظ می نماید. در کشوری مانند ژاپن که با سرعت بالایی بسمت پیری حرکت می کند، وادار کردن مغز به مدیریت این ورودی ها در هر روز، حکم یک ورزش سبک اما مداوم را دارد که در غیر این صورت مغز از انجام آن طفره می رفت. تحریک این مسیرهای عصبی به حفظ توانایی های شناختی کمک می کند؛ کاری که سواری منفعلانه در یک خودروی اتوماتیک یا نیمه خودران هیچ گاه از پس آن برنمی آید.
گونه ای درحال انقراض با وجود تمام این مزایای پزشکی، خودروهایی با دسته دنده سنتی در ژاپن بشدت قافیه را به مدلهای اتوماتیک باخته اند. گزارش ها نشان می دهند که خودرو های دنده ای تنها ۱ تا ۲ درصد از فروش خودرو های صفرکیلومتر را در سرتاسر ژاپن تشکیل می دهند؛ سهم ناچیزی که سلطه بی چون و چرای گیربکس های اتوماتیک را به رخ می کشد. بازماندگان این نسل پدال دار، حال در پایین ترین ردیف های فهرست قیمتها زندگی می کنند. ون ها و کامیونت های کوچک شهری (کلاس کِی-کار) مانند هوندا N-Van، دایهاتسو هایجت، سوزوکی کری و اوری، جزو معدود خودروهایی هستند که بازهم یک موتور سه سیلندر ۶۶۰ سی سی تنفس طبیعی را با گیربکس دستی و امکاناتی خیلی ساده جفت می کنند تا برچسب قیمتی غائی را تا حد ممکن پایین نگه دارند.
هجوم گیربکس های بی روح متاسفانه جریان اصلی بازار خیلی وقت است که از این مرحله عبور کرده است. تویوتا کرولا و هوندا سیویک جدید به علت سودجستن از پیشرانه های هیبریدی، حال تنها با گیربکس های اتوماتیک CVT عرضه می شوند و نسخه های اسپرت خودرا بعنوان تنها استثناهای دنده ای باقی گذاشته اند. حتی هوندا پریلود جدید، کوپه ای که نامی اسپرت و نوستالژیک را یدک می کشد، کاملا اتوماتیک وارد بازار شده است و سازندگانش اهتمام کرده اند که جای خالی دنده را با شبیه سازی مجازی تعویض دنده ها پر کنند تا راننده تصور کند درگیر رانندگی است! خودرو های کوچک شهری (کی کارها) آخرین خط دفاعی هستند. اگر خودروسازان به ساخت این جعبه دنده های سه پداله ادامه دهند، ژاپن چیزی را حفظ خواهد نمود که بقیه صنعت خودرو سال ها صرف مهندسی معکوس و حذف آن کرده است.
منبع: carscoops
منبع: آتی جو
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب